تأمین سرمایه جمعی آموزش: موتور محرکه حرکت به سوی برابری

0
67

چکیده خبر سیاستی: زمانی که در شرایط بحران مالی آمریکا، بودجه فدرال برای مدارس نقصان پیدا کرد، امکانات مدارس به شدت کاهش یافت. چنانچه کلاس‌ها بزرگتر و پرجمعیت‌تر شد، سفرهای میدانی کمتر شد و فن‌آوری‌ها به روز نشدند. این شرایط باعث شد تا معلمان در کلاس‌های درس از (ابتدایی تا قبل از دانشگاه) به سمت تامین مالی جمعی انلاین حرکت کنند. شیوه‌ای که انها را به خیرینی که در مسافت‌های بسیار دور قرار داشتند، متصل می‌کرد. DonorsChoose  و doptAClassroom از جمله سایت‌های تأمین مالی جمعی هستند که توانستند از این راه بودجه قابل توجهی را تأمین نمایند.

البته ایجاد و استفاده از این منابع با انتقادات و مشکلاتی نیز همراه بودند و هستند. از جمله اینکه معلمان هم در مناطق آموزشی برخوردار با منابع مالی غنی و هم در مناطقی که با کمبود منابع مواجه هستند، از سایت‌های تامین مالی جمعی استفاده می‌کنند. با این وجود، خوشبختانه سایت‌های تأمین مالی جمعی که از موقعیت خوبی برخوردارند، تمرکز خود را به سمت ایجاد عدالت اموزشی و ایجاد تساوی  در فرصت ها تغییر دادند.  تاییدیه افراد مشهور، به این سایت‌ها اعتبار ییشتری بخشید و به افزایش تعداد افرادی که از آن‌ها استفاده می‌کنند کمک نمود. سایت‌های تأمین جمعی را می‌توان یک نمونه موفق از سیاست‌گزاری آموزشی دانست که در شرایط بحران مالی، بخش قابل توجهی از منابع مورد نیاز مدارس را تحقق بخشید.

زمانی که بودجه مدارس دولتی کم شد، دانش آموزان مدارس هزینه آن را پرداختند. کلاس‌ها بزرگتر و پرجمعیت‌تر شد، سفرهای میدانی کمتر شد و فن‌آوری‌ها به روز نشد.  امسال، واشنگتن دی سی، وقتی مرکزی را مسئول تجزیه و تحلیل بودجه‌های ایالتی تعیین کرد، متوجه شد که اکثر ایالات، در دوران رکود و بحران بزرگ توانستند  تنها بودجه کمی  و در برخی موارد بسیار کمتری را برای مدارس دولتی تهیه کنند. وقتی بودجه اضطراری از دولت فدرال به پایان رسید، ایالات و دولت‌های محلی، تمایل به کاهش هزینه‌ها به جای افزایش مالیات برای جبران کمبود بودجه را داشتند. این شرایط باعث شد تا معلمان در کلاس‌های درس از (ابتدایی تا قبل از دانشگاه) به  سمت تامین مالی جمعی انلاین حرکت کنند. شیوه‌ای که انها را به خیرینی که در مسافتهای بسیار دور قرار داشتند، متصل می‌کرد. این خیرین معمولاً به کارهایی چون  تهیه مواد کیک برای فروش و یا… می‌گرداختند. سایت‌های سرمایه گذاری خاص آموزش مانند DonorsChoose  وdoptAClassroom  بستری را فراهم می‌کنند که در آن معلمان داستان‌های خود را تعریف کرده و توضیح می‌دهند که چگونه پول جمع اوری شده را به نفع دانش اموزان مورد استفاده قرار می‌دهند.

DonorsChoose   حدود ۴۲۵ میلیون دلار از بیش از ۲ میلیون اهدا کننده از زمان تاسیس این شرکت در سال ۲۰۰۰ جمع کرد.

AdoptAClassroom  نیز ۲.۷   میلیون دلار برای کلاس های درس فردی در سال ۲۰۱۵ جمع کرد.

بدون شک به همان اندازه که آن سیاست‌ها خوب هستند، اما با این حال تنها به مانند چسب زخم‌هایی هستند که ممکن است خونریزی را متوقف کند؛ اما نمی‌توانند زخم‌های عمیق را بهبود بخشند. در کوتاه مدت، وجود آنها بسیار ضروری است؛ اما کافی نیستند.

چنانچه اخیراً مرکز حقوق آموزش و پرورش “ریپورت کارد” [۱]در مدارس به این نتیجه رسیده که تنها دو ایالت در چهار شاخص عدالت نسبتا خوب عمل کرده است، به این معنی که نه تنها بودجه در بسیاری از ایالات ناکافی است؛ بلکه به طور عادلانه نیز توزیع نشده است.
معلمان هم در مناطق آموزشی که از منابع کافی و غنی برخوردار است و هم در مناطقی که با کمبود منابع مواجه هستند، از سایت‌های تامین مالی جمعی استفاده می‌کنند. این بدان معناست که برخی از مربیان ممکن است متقاضی امکانات کوچکی چون نشانگر و کتاب باشند، در حالی که مربیان دیگر آرزوی خرید تخته‌های هوشمند با تکنولوژی پیشرفته و یا پرینترهای رنگی  را دارند. معلمان می‌توانند زمان ثبت نام به سطح فقر و یا امکانات مدارس خود اشاره کنند، با این حال سایت‌های تأمین مالی جمعی اجازه می‌دهند که هر معلمی درخواست‌هایش را ارسال کند. حتی آنهایی که از بودجه کافی برخوردار هستند.

 این مدل در تبیین تفاوتهای گسترده موجود در نیاز و سرمایه اجتماعی ناتوان است. کلاس‌هایی که کودکان زیادی از خانواده‌های مرفه در آن‌ها تحصیل می‌کنند، قطعا از شبکه‌ای از دیگر دوستان، آشنایان و اعضای خانواده مرفه بهره‌مند می‌شوند که ممکن است اهدا کردن و بخشیدن به کلاس را آسان بیابند. کلاس‌هایی که در آن‌ها کودکان زیادی از خانواده‌های با درآمد پایین تحصیل می‌کنند، به احتمال کمتری قادر به جلب شبکه‌ای از ثروتمندان و اهدا کنندگان با درآمدهای قابل اهدا می‌گردند. با این وجود، خوشبختانه سایت‌های تأمین مالی جمعی که از موقعیت خوبی برخوردارند، تمرکز خود را به سمت تساوی تغییر می‌دهند. تاییدیه افراد مشهور، از جمله شریل کرو و استفن کولبرت[۲]، به این سایت‌ها اعتبار می‌بخشد و به افزایش تعداد افرادی که از آن‌ها استفاده می‌کنند کمک می‌کند.

سایت‌های سرمایه‌گذاری جمعی خاص آموزش، محرک‌های خوبی هستند که  باعث شده‌اند تا کلاس‌های درس در سراسر آمریکا در زمان نیازهای بزرگ از آن سود ببرند و می‌توانند کارهای بیشتری هم انجام دهند. افرادی که پشت این سایت‌ها هستند می‌توانند بر روی برنامه‌ها و سیاست‌گزاری‌های محبوب و قدرتمند سرمایه‌گذاری کنند. اجازه دهید بنیانگذاران سایت DonorsChoose  یعنی چارلز بست، معلم سابق تاریخ برانکس و جیمز روزنبرگ مدیر سایت  AdoptAClassroom که یک وکیل و داوطلب کلاس درس در میامی است را معرفی کنم. دیدگاه آنها در مورد کاهش شدید و نابرابر بودجه اعمال شده به مدارس دولتی چیست؟ کدام یک از کلاس‌های درس در آمریکا برای آنها الهام بخشتر بوده است؟ آنها پول خود را کجا اهدا کنند؟ این سازمان‌ها علاوه بر کلیک افراد الهام بخش روی گزینه “اهدا”[۳] از جایگاه خوبی در پیشبرد تقویم سیاست‌گزاری و تامین بودجه کافی و عادلانه مدارس عمومی برخوردارند.

استفانی هرلی
استفانی هرلی دستیار تحقیق در مرکز پیشرفت بشر دوستی سیلرمن است. او معلم و مشاور سابق مدرسه دولتی است و در حال حاضر درآمد خود را از مدیریت ارشد کسب و کار ( MBA ) در مدیریت غیر انتفاعی در دانشکده سیاستگزاری اجتماعی هلر در دانشگاه براندیس به دست می آورد.

برگردان: زهرا سعیدی کارشناس ارشد سیاست‌گزاری عمومی

بازنشر این مطلب، تنها با ذکر منبع “سیاست‌گزاری عمومی ایران” بلامانع است.

[۱] report card

[۲]. Sheryl Crow and Stephen Colbert

[۳]. danate