تقویت هوش هیجانی و تأثیر آن بر عملکرد دانش‌آموزان

0
51

معلمان باید هوش هیجانی را در دانش آموزان خود ارتقاء دهند، اما دانش‌آموزان نباید بر اساس آن درجه‌بندی شوند.
اگر هوش هیجانی یکی از محتملترین و مهمترین مولفه‌های موفقیت دانش آموزان باشد، چگونه می‌توانیم مدارس را تقویت کنیم؟

تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که مهارت‌های هیجانی مانند قدرت شخصیت، احساس تعلق، و رشد ذهنیت به طور مثبت بر رتبه‌بندی دانش آموزان، نمرات آزمون و حضور آنها در کلاس تاثیر می‌گذارد. در حالی که می‌دانیم مهارت‌های اجتماعی و عاطفی برای موفقیت‌های آموزشی مهم است، کدام مهارت‌ها مهم تر هستند و معلمان چه تاثیری بر آنها می‌گذارند؟ آیا نظام آموزش و پرورش و موسسات به درستی مجهز شده‌اند تا معلمان را برای پاسخگویی به آنها محول کنند؟

شبکه بین المللی آر. تی. آی (موسسه مستقل و غیر انتفاعی در جهت ارائه خدمات تحقیقاتی، توسعه و فنی به دولت و مشتریان تجاری در سراسر جهان با هدف بهبود شرایط انسان با تغییر دانش به عمل) و شبکه ملی معلمان دولتی سال (NNSTOY) یک بررسی سیستماتیک از تحقیقات در این زمینه و گروه‌های تمرکز را با سه پانل معلمان NNSTOY انجام داده اند تا بتوانند در مورد قابلیت اطمینان از معیارهای این مهارت‌ها و ادراک ظرفیت معلمان برای توسعه آنها آگاهی یابند. در حالیکه مربیان می‌توانند به رشد توانایی های اجتماعی و عاطفی دانش آموزان کمک کنند، نباید به صورت رسمی بر اساس این مهارت ها ارزیابی شوند.  
الیزابت گلنی، نویسنده و تحلیلگر ارشد تحقیقات تحقیقاتی در آر. تی. آی، می گوید: “تحقیقات اخیر به نفع مهارت‌های اجتماعی و عاطفی بوده است. با این حال، ما باید بیشتر در مورد نقش مربیان در ایجاد این مهارت‌ها آگاه شویم.”
این گزارش به طور خاص به نقش آموزگاران و مربیان در پیشرفت دانش آموزان، رشد ذهنیت آنها و احساس تعلق خاطر در مدرسه می‌پردازد.

بر اساس تحقیقات و گروه‌های تمرکز معلم، گزارش این نتایج را در بر داشت:

    آموزگاران فکر می‌کنند مهم است که دانش آموزان مهارت‌های اجتماعی و عاطفی قوی داشته باشند و آنها نقش مهمی در پرورش آنها داشته باشند.
    بسیاری از عوامل خارج از کنترل مدرسه بر آموزش و یادگیری اجتماعی و عاطفی دانش آموزان تأثیرگذار است و معلوم نیست کدام مداخلات بیشترین تاثیر را بر دانش آموزان می‌گذارد. بنابراین، مدارس و معلمان نباید برای عوامل خارج از کنترل جریمه شوند.
    پشتیبانی از یادگیری اجتماعی و عاطفی باید شخصی باشد تا نیازهای مختلف دانش آموزان را برآورده کند. رویکرد فرمولی ممکن است برای همه دانش آموزان سود نداشته باشد.
    معلمان گزارش دادند که بسیاری از مربیان پشتیبانی ندارند و یا نمی‌دانند که چگونه وقت خود را برای کمک به دانش آموزان جهت توسعه این مهارت‌ها، تخصیص دهند.
    توسعه حرفه‌ای و منابع برای یادگیری اجتماعی و عاطفی باید در اختیار آموزگاران قرار گیرد که مسئول آموزش این مهارت‌ها هستند.

گلنی می‌گوید: “داده های مربوط به یادگیری احساسی اجتماعی می‌تواند به آموزگاران کمک کند تا از دانش آموزان پشتیبانی نمایند. با این حال، چنین داده‌هایی باید به شیوه ای استفاده شوند تا اطمینان حاصل شود که مدارس و معلمان منابع لازم را برای انجام این کار دریافت می‌کنند.”

برگردان: زهرا سعیدی، کارشناس ارشد سیاست گزاری عمومی