حفظ جنگل‌ها با برنامه پرداخت به مردم

0
71
برنامه پرداخت برای حفظ محیط زیست
برنامه پرداخت برای حفظ محیط زیست

چکیده خبر سیاستی: یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که پرداختن پول به مردم جهت حفظ درختان، می‌تواند روشی بسیار مقرون به صرفه برای کاهش جنگل‌زدایی و انتشار کربن باشد و از این رو یک بخش کلیدی از استراتژی جهانی برای مبارزه با تغییرات اقلیمی محسوب شود. طی این تحقیق افرادی که در ۶۰ روستا در غرب اوگاندا جنگل داشتند، اگر جنگل‌های خود را حفظ کرده و مانع از جنگل‌زدایی می‌شدند، پاداش‌های نقدی دریافت می‌کردند. در مقابل، صاحبان جنگل در ۶۱ روستای دیگر در غرب اوگاندا تشویق‌های پولی و مالی دریافت نکردند. نتیجه این تحقیق نشان داد این برنامه تاثیرات بسیار زیادی بر پوشش جنگل و حفظ آن داشته است. چنانچه در روستاهای بدون برنامه، ۹ درصد پوشش درختی که در ابتدای مطالعه قرار داشت، دو سال بعد به پایان رسید؛ اما در روستاهایی که مشمول برنامه “پرداخت برای اکوسیستم” بودند حدود۴  تا ۵ درصد جنگل زدایی وجود داشت که خیلی کمتر از روستاهای بدون برنامه است. با توجه به این نتایج، محققان برنامه پرداخت را به عنوان «شیوه ای مؤثر در کاهش هزینه برای جنگل‌زدایی در کشورهای در حال توسعه» در نظر می‌گیرند.

پرداخت پول به مردم جهت حفاظت از جنگلها ارزش آن را دارد.

یک مطالعه جدید در دانشگاه نورث وسترن نشان می‌دهد که پرداختن پول به مردم جهت حفظ درختان، می‌تواند روشی بسیار مقرون به صرفه برای کاهش جنگل‌زدایی و انتشار کربن باشد و از این رو یک بخش کلیدی از استراتژی جهانی برای مبارزه با تغییرات اقلیمی محسوب شود.

این مطالعه که به رهبری سمی جایاچاندران، استاد اقتصاد دانشکده هنر و علوم وینبرگ، صورت گرفته، به دنبال بررسی میزان پرداخت‌های مؤثر برای اکوسیستم‌ها در کاهش جنگل‌زدایی است. پرداخت پول برای اکوسیستم، برنامه‌ای است که در آن مردم به خاطر رفتارهایی که در راستای حفاظت از محیط زیست است، پاداش و مزایای مالی دریافت می‌کنند.

در این مطالعه افرادی که در ۶۰ روستا در غرب اوگاندا جنگل داشتند، اگر جنگل‌های خود را حفظ کرده و مانع از جنگل‌زدایی می‌شدند، پاداش‌های نقدی دریافت می‌کردند. در مقابل، صاحبان جنگل در ۶۱ روستای دیگر در غرب اوگاندا تشویق‌های پولی و مالی دریافت نکردند.

جایاچاندران، از محققین این طرح و از اعضای هیئت علمی، گفت: “ما دریافتیم که این برنامه تاثیرات بسیار زیادی بر پوشش جنگل و حفظ آن داشته است. در روستاهای بدون برنامه، ۹ درصد پوشش درختی که در ابتدای مطالعه قرار داشت، دو سال بعد به پایان رسید. در روستاهایی که مشمول برنامه “پرداخت برای اکوسیستم” بودند حدود۴  تا ۵ درصد جنگل زدایی وجود داشت که خیلی کمتر روستاهای بدون برنامه است.

این مطالعه روش آزمایش‌های میدانی یا آزمایش‌های کنترل شده تصادفی را در مورد اینکه طرح پرداخت پول برای اکوسیستم تا چه اندازه موثر است، استفاده نمود. طرح پژوهشی این مطالعه به محققان کمک کرده است تا میزان جنگل‌زدایی جلوگیری شده که دستاورد این برنامه است را اندازه گیری کنند.

جایاچانداران اعلام کرد که اثربخشی هزینه این برنامه در مقایسه با سایر روش‌های کاهش انتشار کربن، مانند یارانه نقدی برای وسایل نقلیه هیبریدی یا الکتریکی در ایالات متحده، راهگشا بود.
او گفت: «نقش مهم این مطالعه، مقایسه سود کاهش جنگل‌زدایی در هزینه برنامه بود. وجود جنگل‌های بیشتر چه ارزشی برای جامعه دارد؟ ما این پرسش را با استفاده از روشی که «هزینه اجتماعی کربن»[۱] نامیده می شود پاسخ خواهیم داد.».”

«این برآوردی است که دیگران از خسارت اقتصادی هر تن انتشار دی اکسید کربن به جهان انجام داده‌اند. ما متوجه شدیم که سود ناشی از انتشار تاخیری دی اکسید کربن بیش از دو برابر هزینه‌های برنامه بود. برای بسیاری از سیاست‌های محیطی، مقدار دی اکسید کربنِ جلوگیری شده، کمتر از هزینه‌های برنامه است.»

در حالی که سود حاصل از حفظ یک درخت بدون در نظر گرفتن محل آن، یکسان است؛ اما توجه افراد به حفظ جنگل‌ها در کشورهای در حال توسعه مانند اوگاندا هزینه کمتری دارد و کاهش انتشار کلی این گاز را ارزان‌تر می‌کند.

در حال حاضر، محققان با توجه به موضوع جنگل‌زدایی که نقش قابل ملاحظه‌ای در انتشار کربن توسط انسان دارد برنامه پرداخت را به عنوان «شیوه ای مؤثر در کاهش هزینه برای جنگل‌زدایی در کشورهای در حال توسعه» در نظر می‌گیرند و از این رو، این روش ابزاری قدرتمند برای کاهش تغییرات آب و هوایی است.

 منبع: ساینس دیلی

برگردان: زهرا سعیدی، کارشناس ارشد سیاست‌گزاری عمومی

بازنشر این مطلب، تنها با ذکر منبع “سیاست‌گزاری عمومی ایران” بلامانع است.

[۱] شامل هزینه آسیب‌های زیست‌محیطی ناشی از وقوع حوادث ‌طبیعی مانند سیل یا  افزایش هزینه‌های درمانی ناشی از افزایش آلودگی‌های زیست‌محیطی است.

نقد سیاست: از دکتر‌حمید‌‌‌ بهلولی

چگونه ميتوان تضاد منافع را حل كرد؟ چگونه ميتوان احاد مردم ، مديران و صنوف را از پيگيري و ترجيح منافع شخصي و گروهي اشان در تضاد و تعارض با منافع عمومي و منافع ملي باز داشت؟
جواب: ناديده گرفتن منافع شخصي، گروهي، صنفي، منطقه اي در درازمدت و در شرايط معمول و نرمال امكان پذير نيست و نظريه انتخاب عقلايي و نظريه انتخاب عمومي بر ناكارامد بودن چنين اقداماتي صحه ميگذارند.
پس راه حل چيست؟  راه حل در هم راستایی منافع فردی با منافع عمومی نهفته است.

چگونه: از طریق:
١-پژوهش و سياست گزاري منطقي و ایجاد سیاست های معقول بومی سازی شده
١- برسميت شناختن منافع مشروع هر فرد و صنف و گروه و منطقه و احاد مردم
٢- هم راستا كردن منافع فردي ، گروهي، صنفي ، منطقه اي با منافع عمومي و منافع ملي
٣- فرهنگ سازي سياست گزاري شده به شيوه هاي علمي و مبتني بر شواهد، جريانات زمينه اي و متغيرهاي اثرگزار
٤- عمل كردن به اين شيوه و قبول الزامات و تنظيمات اين روش توسط خود رهبران سياسي- اجتماعي
٥-.نظارت دقیق بر فرایند و نحوه پیاده سازی سیاست و       ۶-…..
مطالعه فوق یک راه حل عملي بومی شده در جهت هم راستا كردن منافع فردي و گروهي با منافع عمومي را در حوزه محيط زيست نشان ميدهد. صورت مسئله را نبايد پاك كرد بلكه مي بايست راه حل عملي و عقل پذير و امكان پذير براي حل مشكل ارايه كرد.