خروج ایالت متحده از یونسکو گامی به عقب برای همکاری‌های فرهنگی جهانی

مدیر اجرایی یونسکو، ایرنا بوکوا، تأسف عمیق خود را از این تصمیم ایالات متحده بیان کرد و به این موضوع اشاره کرد که: چرا یونسکو در نوامبر 1945 تأسیس شد؟ «برای جلوگیری از درگیری». تنها دو ماه پس از پایان جنگ جهانی دوم، وجود آن به عنوان یک اولویت جهانی مطرح شد. نویسندگان قانون اساسی (کشورها) آن را به رسمیت شناختند که با «ارتقاء همکاری میان ملل از طریق آموزش و پرورش، علم و فرهنگ» می­‌توانند تهدید جنگ را کاهش دهند.

0
26
خروج ایالت متحده از یونسکو گامی به عقب برای همکاری‌های فرهنگی جهانی
خروج ایالت متحده از یونسکو گامی به عقب برای همکاری‌های فرهنگی جهانی

چکیده: در یک حرکت گسترده‌­ی از قبل پیش‌­بینی شده، دولت ترامپ در روز ۱۲ اکتبر اعلام کرد که آمریکا باید از سازمان یونسکو خارج شود. یونسکو، زیرمجموعه‌­ای از سازمان ملل با قدمت ۷۲ سال است که از میراث فرهنگی جهان محافظت می‌­کند.

مدیر اجرایی یونسکو، ایرنا بوکوا، تأسف عمیق خود را از این تصمیم ایالات متحده بیان کرد و به این موضوع اشاره کرد که: چرا یونسکو در نوامبر ۱۹۴۵ تأسیس شد؟ «برای جلوگیری از درگیری». تنها دو ماه پس از پایان جنگ جهانی دوم، وجود آن به عنوان یک اولویت جهانی مطرح شد. نویسندگان قانون اساسی (کشورها) آن را به رسمیت شناختند که با «ارتقاء همکاری میان ملل از طریق آموزش و پرورش، علم و فرهنگ» می­‌توانند تهدید جنگ را کاهش دهند.

ایالات متحده در حال حاضر کمک­‌های مالی خود را به یونسکو، که از سال ۲۰۱۱ با به رسمیت شناختن مقامات فلسطینی به عنوان یک عضو کامل یونسکو شروع شده بود، متوقف کرده است.

از آنجا که سهم ایالات متحده در تأمین بودجه‌­ی یونسکو ۲۰ درصد بوده است، با کاهش این مبلغ بحث کاهش ۲۰ درصدی کارمندان یونسکو مطرح شده است.

با این­حال، خروج اسرائیل بر بودجه­‌ی یونسکو تأثیر کمی دارد، زیر تنها ۴۳/۰% از بودجه‌­ی سالانه‌ی یونسکو را تأمین می­‌کند. اسرائیل سهم خود را در ژوئیه‌­ی ۲۰۱۷ یک میلیون دلار کاهش داده است.

خروج آمریکا فوری نخواهد بود، (چرا که) طبق قانون اساسی یونسکو، اعضا تنها می­‌توانند در پایان سال بعد آن را ترک کنند. همچنین خروج آن باعث نمی‌­شود که تعهدات مالی که ایالات متحده به یونسکو دارد از بین برود، اگرچه پرداخت آن را مشکل خواهد کرد. همچنین ایالات متحده بدهی­‌های خود را پرداخت نخواهد کرد تا پایان ماه دسامبر که به­‌طور رسمی از آن خارج شود.

 

در یک حرکت گسترده­‌ی از قبل پیش‌­بینی شده، دولت ترامپ در روز ۱۲ اکتبر اعلام کرد که آمریکا باید از سازمان یونسکو خارج شود. یونسکو، زیرمجموعه­‌ای از سازمان ملل با قدمت ۷۲ سال است که از میراث فرهنگی جهان محافظت می­‌کند. 

بخش اعظمی از کارهای یونسکو که ایجاد هماهنگی برای همکاری­‌های بین‌­المللی در زمینه‌­ی آموزش و پرورش، علم، فرهنگ و ارتباطات است، در حال تغییر هستند. در حالی­که با این وجود (یونسکو) به کار خود ادامه می­‌دهد، خروج آمریکا، (یونسکو را) به جهت مالی و تمرکز بر روی سیاست­‌های اصلی­‌اش تضعیف خواهد کرد. این کار مداخلات فرهنگی آینده‌­ی آمریکا در کشورهای دیگر را نیز تضعیف خواهد کرد و درهای انتقاد به روی آن گشوده می­‌شود، این چیزی است که فقط در قدرت نرم آمریکایی تمرین می­‌شود.

در بیانیه­‌ای که از جانب وزارت امور خارجه‌­ی آمریکا منتشر شده، آمده است: « ایالات متحده نگران افزایش مشکلات موجود در یونسکو، نیاز به اصلاحات بنیادین در سازمان و ادامه‌­ی تحولات ضد اسرائیلی است». این تصمیم (بیانیه) پس از آن اعلام شد که نیکی هیلی، سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد، به این مسئله اشاره کرد که: «در حال حاضر در سازمان ملل متحد مسائل بسیار سؤال برانگیزی وجود دارد».

بلافاصله به دنبال این بیانیه، بنیامین نتانیاهو، نخست­‌ویز اسرائیل بیانیه ­ای صادر کرد و در آن این تصمیم ایالات متحده را ستایش کرد و گفت که کشورش نیز آماده است تا از این سازمان خارج شود.

مدیر اجرایی یونسکو، ایرنا بوکوا، پشیمانی (تأسف) عمیق خود را از این تصمیم ایالات متحده بیان کرد و به این موضوع اشاره کرد که: چرا یونسکو در نوامبر ۱۹۴۵ تأسیس شد؟ «برای جلوگیری از درگیری». تنها دو ماه پس از پایان جنگ جهانی دوم، وجود آن به عنوان یک اولویت جهانی مطرح شد. نویسندگان قانون اساسی (کشورها) آن را به رسمیت شناختند که با «ارتقاء همکاری میان ملل از طریق آموزش و پرورش، علم و فرهنگ» می­‌توانند تهدید جنگ را کاهش دهند.

ایالات متحده یکی از اولین امضاءکنندگان آن بود که در خط مقدم آن قرار گرفت و شاهد آن نیز در سند زیر با این جمله موجود است:

«همان­طور که در زمان جنگ اندیشه‌ی دفاع در ذهن مردان شکل می‌­گیرد، اندیشه­‌ی صلح نیز باید در ذهن مردان ساخته شود».

عقب­‌افتادگی بزرگ (عقب‌گرد بزرگ)

ایالات متحده در حال حاضر کمک­‌های مالی خود را به یونسکو، که از سال ۲۰۱۱ با به رسمیت شناختن مقامات فلسطینی به عنوان یک عضو کامل یونسکو شروع شده بود، متوقف کرده است. بدهی فعلی آن ۶۸۱۶۷۱۵۴۲ دلار مطرح شده و نگرانی‌­هایی که در مورد این مسئله وجود دارد، که از جانب وزارت امور خارجه به عنوان عاملی فشاری بر روی یونسکو مطرح شده است.

از آنجا که سهم ایالات متحده در تأمین بودجه­‌ی یونسکو ۲۰ درصد بوده است، با کاهش این مبلغ بحث کاهش (اخراج) ۲۰ درصدی کارمندان یونسکو مطرح شده است.

با این­حال، خروج اسرائیل از بودجه­‌ی (یونسکو) تأثیر کمی دارد، زیر تنها ۴۳/۰% از بودجه­‌ی سالانه‌­ی یونسکو را تأمین می­‌کند. اسرائیل سهم خود را در ژوئیه­‌ی ۲۰۱۷ یک میلیون دلار کاهش داده است.

خروج قبلی ایالات متحده آمریکا از یونسکو در سال ۱۹۸۴، در زمان ریاست جمهوری رونالد ریگان، به علت ادعاهای سیاسی و بیهوده بوده است. تا زمانی که در سال ۲۰۰۳ مجدداً به عضویت این سازمان درآمد، به عنوان عضو ناظر در آن مشغول بود، و احتمالاً همین استراتژی را مجدداً دنبال خواهد کرد [حضور در سازمان یونسکو به عنوان عضو ناظر]. اعضای دیگر (یونسکو) که آن را ترک کرده و مجدداً به آن بازگشته‌­اند عبارتند از: انگلستان، آفریقای جنوبی و سنگاپور.

خروج آمریکا فوری نخواهد بود، (چرا که) طبق قانون اساسی یونسکو، اعضا تنها می­‌توانند در پایان سال بعد آن را ترک کنند. همچنین خروج آن باعث نمی‌­شود که تعهدات مالی که ایالات متحده به یونسکو دارد از بین برود، اگرچه پرداخت آن را مشکل خواهد کرد. همچنین ایالات متحده به افزایش بدهی­‌های خود ادامه خواهد داد (بدهی­‌های خود را پرداخت نخواهد کرد) تا پایان ماه دسامبر که به­‌طور رسمی از آن خارج شود.

خروج آمریکا بر وضعیت ۲۳ پایگاه خودش (مکان خودش) که در لیست میراث جهانی یونسکو قرار دارند تأثیری نخواهد گذاشت، که از آن جمله مجتمع آزادی و سالن استقلال فیلادلفیا هستند که اعلامیه‌­ی استقلال و قانون اساسی ایالات متحده آمریکا در آنجا به امضاء رسیدند. همچنین بر روی نامگذاری مکان­‌های جدید نیز تأثیری نخواهد گذاشت، و این مهم است زیرا که ایالات متحده لیستی از ۲۰ مکان دیگر که می‌­خواهد آن­ها را ثبت جهانی کند آماده کرده است.

اتهامات 

به نظر می­‌رسد یکی از دلایل تصمیم ایالات متحده (برای خروج از یونسکو)، تصمیم یونسکو برای قرار دادن نام شهر قدیمی «الخلیل / هیبرون»، در کرانه‌­ی غربی، در فهرست جهانی به عنوان یک میراث جهانی است. هیلی (نیکی هیلی) آن را به عنوان یک «توهین به تاریخ» توصیف کرد.

یونسکو تأسف خود را از این مسئله ابراز کرد و بیان داشت که دولت اشغال­گر اسرائیل مانع از ورود یک گروه مستقل به شهر هیبرون / الخلیل شده‌­اند. و همچنین بیان داشت که: مقامات اشغالگر اسرائیلی موفق به متوقف ساختن کاوش­‌های مستمر در این خطه، و ایجاد تونل و راه‌­اندازی کار و پروژه و سایر اقدامات غیرقانونی در شرق بیت­المقدس نشده‌­اند، به­‌ویژه در پیرامون شهر «پیر» و «اورشلیم».

زمان خروج ایالات متحده دقیقاً قبل از نامزد شدن مدیرکل جدید یونسکو بود. انتظار زیادی می‌­رفت که یک نامزد از مصر یا قطر منصوب شود، اما در نهایت وزیر فرهنگ سابق فرانسه، Audrey Azoulay ، در ۱۳ اکتبر به این مقام منصوب شد. این­که آژانس در حال حاضر توسط یک متحده قابل اعتماد (فرانسه) هدایت می‌شود، ممکن است آمریکا را وادار به بازنگری در روابط آینده‌­ی خود کند.

در سال ۲۰۰۱، شیلا جکسون لی، از اعضای کنگره ایالات متحده، در کنگره عنوان کرد که: «عضویت ایالات متحده در یونسکو ما را قادر می­‌سازد تا با تهدیداتی که آمریکا در قرن بیست و یکم با آن روبه­‌رو می­‌شود، مبارزه کنیم». با تمرکز مجدد بر اهداف توسعه­‌ی استراتژیک سازمان ملل متحده، ایالات متحده باید متوجه شود که یونسکو می­‌تواند ما را قادر سازد تا با تهدیداتی که همه‌­ی ما با آن روبه­‌رو هستیم، مبارزه کنیم.

  منبع: theconversation

برگردان: فریبا حیدری، دانشجوی دکتری سیاست‌گزاری عمومی