سیاست‌گزاری زیست محیطی، آلودگی و رشد اقتصادی

0
53
سیاست‌گزاری محیطی و رشد ناخالص داخلی
سیاست‌گزاری محیطی و رشد ناخالص داخلی

خلاصه خبر سیاستی: علیرغم آنکه بیش از نیمی از جمعیت جهان در حال حاضر در مناطق شهری زندگی می‌کنند و سازمان ملل متحد می‌گوید که تا سال ۲۰۵۰، ۲.۵  میلیارد نفر دیگر به شهرها خواهند رفت؛ اما میزان آلودگی با رشد جمعیت همچنان ناشناخته مانده است. این رابطه متغیر برای سیاست‌گزاری بسیار مهم است: آیا مقررات زیست محیطی که باعث کاهش انتشار آلودگی از شهرنشینی می‌شود، از مزایای اقتصادی این شهرنشینی جلوگیری می‌کند؟ مطالعات جدید نشان می‌دهد که مقررات مربوط به محیط زیست، آلودگی را کاهش داده و منجر به کاهش تولید ناخالص داخلی نمی‌شود. در این مورد یک گروه تحقیقاتی در آمریکا با بررسی سیاست‌های وضع شده در رابطه با آلودگی هوا به این نتیجه رسیدند که “سیاست‌های زیست محیطی و رشد اقتصادی که به خوبی طراحی شده و به طور فعال اجرا می‌شوند، متقابلا منحصر به فرد نیستند. درواقع شواهد نشان می‌دهد که سیاست‌های زیست محیطی به طور قابل توجهی باعث کاهش انتشار آلودگی در سرتاسر شهرهای آمریکا شده، بدون اینکه به کاهش تولید ناخالص داخلی سرانه منجر شود.

                                                                                                                                مطالعات جدید نشان می‌دهد که مقررات مربوط به محیط زیست، آلودگی را کاهش داده و منجر به کاهش تولید ناخالص داخلی نمی‌شود.

علیرغم آنکه جمعیت جهانی در جستجوی کیفیت بالاتر زندگی، به شهرنشینی ادامه می دهند، اما نیاز به تحقیق در مورد تعادل بین مزایای اقتصادی و هزینه‌های زیست محیطی شهرسازی هرگز بیشتر نشده و درواقع توجه زیادی به آن نشده است. بیش از نیمی از جمعیت جهان در حال حاضر در مناطق شهری زندگی می‌کنند و سازمان ملل متحد می‌گوید که تا سال ۲۰۵۰، ۲.۵  میلیارد نفر دیگر به شهرها خواهند رفت. در حالی که شرکت‌ها در شهرها برای استخدام استعدادها و بهره وری بالاتر، افزایش می‌یابند، میزان آلودگی با رشد جمعیت همچنان ناشناخته مانده است. این رابطه متغیر برای سیاست‌گزاری بسیار مهم است: آیا مقررات زیست محیطی که باعث کاهش انتشار آلودگی از شهرنشینی می‌شود، از مزایای اقتصادی این شهرنشینی جلوگیری می‌کند؟

یک مطالعه جدید نشان می دهد که سیاست آلودگی هوا کاهش می یابد که میزان رشد جمعیت در مناطق شهری منجر به افزایش آلودگی‌ها می‌شود، بدون اینکه رشد اقتصادی را از این شهرنشینی مختل کند. این مطالعه که توسط محققان دانشگاه کارنگی ملون صورت گرفته، در مجله چند رشته‌ای پلاس وان به چاپ رسیده است.

نیکولاس مولر از دانشکده تجارت تپر گفت: “ما دریافتیم که رابطه بین شهرنشینی (جمعیت) و تولید اقتصادی (تولید ناخالص داخلی) تحت تاثیر سیاست‌گزاری‌های محیطی نیست. این مفاهیم عمیق برای مباحث سیاست‌گزاری فعلی است که اهداف زیست محیطی و اهداف اقتصادی را در برابر یکدیگر قرار می‌دهد.”

مولر و همکارانش، آکشیا جا، از کالج سیستم اطلاعاتی و سیاست‌گزاری عمومی هینز، از اطلاعات سالانه ارائه شده توسط آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) برای تعیین اینکه آیا یک کشور در داخل ایالات متحده با استانداردهای کیفیت ملی هوا مطابقت دارد یا نه استفاده کردند. (استانداردهای آلودگی هوا توسط قانون اصلاح قانون هوای پاک در سال ۱۹۹۰ ایجاد شده است.) این استانداردها در سطح ملی تعیین می‌شوند و یک منطقه اگر  سطح الودگی داخلی اش  بالاتر از حد استاندارد باشد آن منطقه  “خارج از دستیابی” محسوب می‌شود. استانداردهای کیفیت ملی هوا، سالانه و با توجه به اهداف آلودگی متوسط ​​یا حداکثر، تنظیم می‌شود. نویسندگان، با استفاده از این اطلاعات و همچنین داده‌های سالانه در سطح شهر، شاخص‌های اقتصادی، میزان آلودگی و جمعیت، تاثیرات اقتصادی و محیطی مقررات آلودگی را مورد بررسی قرار دادند.

جیا می‌گوید: “هنگامی که یک ناحیه ناسازگار با استانداردهای کیفیت ملی هوا پیدا می‌شود، این موضوع به مقررات سختگیرانه‌تر نسبت به استانداردها بستگی دارد. با مقایسه نتایج ایالات سازگار و غیر سازگار، ما می‌توانیم تعیین کنیم که چقدر رعایت قوانین محیط زیست بر تولید اقتصادی و آسیب‌های محیطی تأثیر می‌گذارد”.

نویسندگان دریافتند که معیارهای سختتر استانداردهای کیفیت ملی هوا که در مناطق غیرسازگار اعمال می‌شود، آسیب‌های آلودگی را کاهش داده‌ است (تأثیرات بهداشتی بیان شده به صورت پولی است)، اما سرعت رشد اقتصادی را نسبت به بخش‌ها و مناطق متداول کاهش نمی‌دهد. علاوه بر این، آلودگی به صورت خطی (به نسبت جمعیت) محاسبه نشده است- الودگی به نسبت هر فرد کاهش می‌یابد زمانی که جمعیت رشد می‌کند. (وقتی تعداد جمعیت بالا می‌رود، سهم هر فرد از الودگی کمتر می‌شود) یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که سیاست‌های زیست محیطی می‌تواند به طور چشمگیری پیامدهای آلودگی ناشی از شهرنشینی را بدون مانع از تولید، نوآوری و رشد کاهش دهد.

مولر می‌گوید: “سیاست‌های زیست محیطی و رشد اقتصادی که به خوبی طراحی شده و به طور فعال اجرا می‌شوند، متقابلا منحصر به فرد نیستند. ما شواهدی را نشان می‌دهیم که سیاست‌های زیست محیطی به طور قابل توجهی باعث کاهش انتشار آلودگی در سرتاسر شهرهای آمریکا شده، بدون اینکه به کاهش تولید ناخالص داخلی سرانه منجر شود.

برگردان: زهرا سعیدی، کارشناس ارشد سیاست‌گزاری عمومی

انتشار مطلب، با ذکر منبع سایت سیاست‌گزاری ایران بلامانع است.