مالیات نوشیدنی‌های شیرین

0
14
مالیات نوشیدنی‌های شیرین
مالیات نوشیدنی‌های شیرین

 

چکیده: رژیم‌های ناسالم و تغذیه نامناسب مهمترین علت‌های بیماری و افزایش هزینه‌های مراقبت‌های پزشکی استرالیا می‌باشد. در سال ۱۹۸۰، فقط ۱۰ درصد از بزرگسالان استرالیایی چاق بودند، امروزه این رقم ۲۸ درصد است – که از بالاترین آمار در جهان است. نیاز قطعی به مالیات بر نوشیدنی شیرین شکری و استراتژی ملی با یک بسته جامع از اقدامات برای کاهش چاقی می‌باشد.

بررسی جامع سیتماتیک به وضوح ارتباط بین رژیم غذایی بدون شکر، مصرف نوشیدنی شیرین و چاقی را نشان می‌دهد. تا حدی که در سال ۲۰۱۵، سازمان بهداشت جهانی ” توصیه شدیدی” برای محدود کردن کاهش شکر به کمتر از ۱۰ درصد کل مصرف انرژی (۱۲ قاشق چای خوری در روز برای بزرگ سالان سایز متوسط) انجام داده است.

منبع اصلی بدون شکر به مراتب در رژیم غذایی استرالیا – با تخمین ۸۱% – از انرژی متراکم و فقدان مواد غذایی ” اختیاری ” (غذاهای ناسالم)  ایجاد می‌شود. بیش از نیمی از فاقد شکرها  مشخص شده که از نوشیدنی‌های شیرین  هستند.

با توجه به مالیات نوشیدنی‌های شیرین، شواهد قوی است و همچنان در حال رشد هستند. چنین مالیات‌هایی برای کاهش مصرف، ایجاد انگیزه برای تولید کنندگان برای کاهش تولید شکر در محصولات خود و ایجاد درآمد برای سرمایه‌گذاری در برنامه‌های بهداشت عمومی است. به عنوان مثال، ارزیابی مالیات نوشیدنی‌های شیرین مکزیک، از زمان وضع مالیات در سال ۲۰۱۳ کاهش قابل توجهی در خرید نوشابه‌های شیرین را نشان می‌دهد.

 

رژیم‌های ناسالم و تغذیه نامناسب مهمترین علت‌های بیماری و افزایش هزینه‌های مراقبت‌های پزشکی استرالیا می‌باشد. در سال ۱۹۸۰، فقط ۱۰ درصد از بزرگسالان استرالیایی چاق بودند، امروزه این رقم ۲۸ درصد است – که از بالاترین آمار در جهان است.

و در عین حال، همانطور که در بخش چهار گوشه دوشنبه شب نشان داده شد – که نمایش فوق العاده‌ای از غذا، تغذیه و سیاست‌های بهداشتی در استرالیا بود- دولت‌های مختلف کارهای زیادی در این زمینه انجام نداده‌‌اند.

آنچه که این در این برنامه به آن اهمیت داده شد، بخشی از مساله است. نیاز قطعی به مالیات بر نوشیدنی شیرین شکری است و استراتژی ملی با یک بسته جامع از اقدامات برای کاهش چاقی می‌باشد.

آنچه که ما فوری نیاز داریم ( که در برنامه ذکر نشد) سیاست تغذیه ملی، بر اساس دستورالعمل رژیم غذایی استرالیا است تا رژیم سالم و تغذیه مناسب را بیشتر گسترش دهد. که مدت زیادی است (از سال ۱۹۹۲) به آن پرداخته نشده است.

مسلما مهمترین دلیل برای اینکه هیچ کدام از اینها در حال حاضر وجود ندارد، قلدر مآبی در اتاق سیاست‌گزاری است: توان سیاسی غذای بزرگ برای تضعیف حمایت از اصلاحات سیاسی. چرا غذای بزرگ اینچنین سلطه زیادی بر سیاست غذا و تغذیه استرالیا دارد؟

قدرت سیاسی غذای بزرگ

برنامه چهار گوشه مطابق با تحقیقات پیشین ماست که نشان می‌دهد قدرت غذای بزرگ برای پیچیده کردن، به تاخیر انداختن و تضعیف سیاست تغذیه و غذا از چندین منبع ناشی می‌شود. اینها شامل اهمیت اقتصادیش به عنوان یک صنعت و کارفرما، دسترسی به تصمیم گیرندگان سیاسی و تصویب قوانین خود نظارتی ( به عنوان مثال در بازاریابی و برچسب گذاری غذایی) به عنوان وسیله‌ای برای پیشگیری و جایگزینی برای مقرارات دولتی می‌شود.

روش‌های زیاد استفاده شده به وسیله این غول‌های اقتصادی چند ملیتی، سیاست عمومی را در مقابل آنچه تحقیقات بهداشتی به عنوان بهترین روش نشان می‌دهد منحرف می‌کند. در میان اینها، لابیگرانی هستند که در مورد مدارک اصلی بحث می‌کنند، شرکت‌هایی مثل بخش تحقیقات بودجه کوکا کولا برای سردرگم کردن تحقیقات علمی و منحرف کردن تقصیر از ورودی مواد غذایی، کمک‌های مالی که شرکت‌ها به احزاب سیاسی برای دسترسی داشتن و اعمال نفوذ اهدا می‌کنند.

برنامه چهار گوشه نشان داد که قدرت شکر بزرگ از نفوذ سیاسی و اقتصادی در نوسان ” منطقه‌های تولید شکر” شمال استرالیا است. تعجبی ندارد که جورج کریستنسن، عضو یکی از این ایالت‌ها – داوسن،  شنیده شد که مالیات شکر بر صنعت شکر (در گروه رای دهندگان) تاثیر می‌گذارد ولی هیچگونه تاثیری بر چاقی نداشته است.

شواهدی برای مالیات بر شکر

قدرت شیرین: سیاست‌های شکر، نوشیدنی‌های شیرین و تغذیه نامناسب در استرالیا

چف پارکر، مدیر اجرایی شورای نوشیدنی‌های استرالیا، به چهار گوشه گفت که سیاست‌گزاران قانون نوشیدنی‌های شیرین را اجرا نمی‌کنند، به این علت که آنها ” به شواهد پایه‌ای نگاه می‌کنند” چنین مالیاتی بیش از حد ساده است – راه حل “گلوله نقره ای و شوالیه سفید” برای مشکل پیچیده. این تاکتیک بحث در مورد شواهد و مبهم کردن آن با ادعاهای پیچیدگی یک لابی کلاسیک است.

بیایید روشن کنیم – بررسی جامع سیتماتیک به وضوح ارتباط بین رژیم غذایی بدون شکر، مصرف نوشیدنی شیرین و چاقی را نشان می‌دهد. تا حدی که در سال ۲۰۱۵، سازمان بهداشت جهانی ” توصیه شدیدی” برای محدود کردن کاهش شکر به کمتر از ۱۰ درصد کل مصرف انرژی (۱۲ قاشق چای خوری در روز برای بزرگ سالان سایز متوسط) انجام داده است.

منبع اصلی بدون شکر به مراتب در رژیم غذایی استرالیا – با تخمین ۸۱% – از انرژی متراکم و فقدان مواد غذایی ” اختیاری ” (غذاهای ناسالم)  ایجاد می‌شود. بیش از نیمی از فاقد شکر ها تخمین شده که از نوشیدنی‌های شیرین است.

با توجه به مالیات نوشیدنی‌های شیرین، شواهد قوی است و همچنان در حال رشد هستند. چنین مالیات‌هایی برای کاهش مصرف، ایجاد انگیزه برای تولید کنندگان برای کاهش تولید شکر در محصولات خود و ایجاد درآمد برای سرمایه‌گذاری در برنامه‌های بهداشت عمومی است. به عنوان مثال، ارزیابی مالیات نوشیدنی‌های شیرین مکزیک، از زمان وضع مالیات در سال ۲۰۱۳ کاهش قابل توجهی در خرید نوشابه‌های شیرین را نشان می‌دهد.

البته مالیات نوشیدنی شیرین تنها یک مداخله کوچک در میان چندین است که به صورت هماهنگ عمل می‌کنند تا تغییراتی را که باعث گسترش بهداشت در سراسر عرضه مواد غذایی و محیط مصرف کننده غذا می‌شود به اجرا درآورند.

راه پیش رو

مالیات بر شکر شروع خوبی برای مقابله با چاقی است. استرالیا با سرعتی کند پشت سر ۲۸ حوزه قضایی با چنین مالیاتی در حال حاضر قرار دارد. اما تنها یکی از اقداماتی است که برای جلوگیری از چاقی لازم است.

پیشروی، موثرترین و کارآمدترین فعالیت برای تقویت تغذیه با رژیم غذایی است، یک سیاست تغذیه ملی است که بر اساس دستور العمل‌های رژیم غذایی استرالیا است.

این چنین سیاستی شامل دولت‌ها، دانشمندان تغذیه، صنایع و جامعه مدنی خواهد بود که در سراسر سیستم غذایی – از طریق تولید مواد غذایی تا خرده فروشی – همکاری می‌کنند تا مصرف پنج غذای گروه غذایی و اجتناب از غذاهای غیرقانونی را افزایش دهند.

منبع: theconversation