مسئولیت‌پذیری دولت‌ها، کلید ثبات و پایداری جوامع

0
51
مسئولیت‌پذیری دولت‌ها، کلید ثبات و پایداری جوامع
مسئولیت‌پذیری دولت‌ها، کلید ثبات و پایداری جوامع

بررسی مدل‌های سیاسی-اجتماعی آشکار می‌کند که ایجاد تلاطم در جوامع به سبب تصمیم‌های خام و غیر قابل پیش‌بینی حادث می‌شود. همچنین اتخاذ تصمیم های فرسایشی و به درازا کشیدن فرایند آن از جهتی؛ و فاصله افتادن بین تصمیم و اقدام از جهتی دیگر نیز، چالش برانگیز و غیر سازنده خواهد بود.

یکی از مثال‌هایی که می‌توان در این مورد بیان نمود تصمیم خروج از اتحادیه اروپا توسط انگلستان یا Brexit  است. می‌دانیم که اتفاق خواهد افتاد اما چندین سال پس از آن رفراندوم معروف بوقوع خواهد پیوست هنوز معلوم نیست. چالش‌ها و درگیری‌هایی که این تصمیم جنجالی در سیستم سیاسی موجود پدید آورده؛ توجه همگان را جذب و حتی پای فیزیکدان‌ها را هم برای تحلیل نتایج این تصمیم به میان آورده است. به عنوان مثال در مطالعه‌ای که در  EPJ B  منتشر شده است؛ گروس ( Claudius Gros) از دانشگاه گوته در فرانکفورت آلمان نشان داده است که در طول ادوار؛ هرگاه فاصله‌ی بین تصمیم و عمل کوتاه و حداقلی بوده است؛ سیستم دموکراتیک دولتی و البته جامعه‌ی آن حکومت، شرایط باثبات و پایداری را تجره کرده است. دلیل هم ساده است؛ امروزه افکار مردم سریع تغییر می‌کند اگر تصمیمی پس از کارشناسی علنی شود و اجرایی نشود؛ کار به درازا خواهد کشید. یک بحث و تصمیم بحث‌های دیگر را به دنبال خود می‌آورد و یک چرخه یا دور باطل شکل می‌گیرد.

نویسنده‌ی معرفی شده می‌کوشد در تئوری خود سیستم دینامیکی را ترسیم کند که نمایش دهد چه گونه فواصل و تاخیر در تصمیم‌های سیاسی و اجرای آن‌ها می تواند دموکراسی‌های مدرن را با چالش رو به رو سازد. یکی از چالش‌هایی که در این حوزه‌ی مطالعاتی وجود دارد این مطلب است که سیاست‌مدارها در بازه‌های زمانی مشخص و چند ساله انتخاب می‌شوند؛ و می‌خواهند اهداف خود را در طول چند سال پیاده کنند؛ اما مردم روز به روز زندگی می‌کنند و تضمینی وجود ندارد که عقاید آن‌ها در هنگام رای دادن یا یک رفراندوم برای چند سال دیگر هم ثابت بماند.

   همچنین اظهار می‌کند که شبکه‌ها و راه‌های ارتباط مجازی هم نقش به سزایی در تغییر افکار عمومی و بینش سیاسی افراد در کوتاه مدت بازی می‌کنند. او در نهایت نتیجه می‌گیرد زمان مناسب برای ثبات یک عقیده از ۷ الی ۱۵ ماه متغیر است. در واقع حداکثر در این بازه است که می‌توان به یک بحران، مثلا یک شوک اقتصادی پاسخ داد یا یک تصمیم اجتماعی و سیاسی را اجرایی کرد.

منبع: ساینس دیلی

برگردان: فریبا حیدری، دانشجوی دکتری سیاست‌گزاری عمومی