هشدار بانک جهانی درباره‌ی بحران یادگیری در «آموزش جهانی»

گزارش جهانی توسعه­‌ی سال 2018: «یادگیری در راستای تحقق وعده‌­های آموزش»که در 26 سپتامبر 2017 منتشر شد بیان می‌دارد میلیون­‌ها دانش­ آموز جوان در کشورهای کم­ درآمد یا با درآمد متوسط، در آینده از فرصت‌­های شغلی کمتر و دستمزدهای پائین‌­تری برخوردار خواهند بود، زیرا مدارس ابتدایی و متوسطه­‌ی آن­ها، آموزش‌های لازم برای موفقیت در زندگی را ندارند.

0
56
هشدار بانک جهانی درباره‌ی بحران یادگیری در «آموزش جهانی»
هشدار بانک جهانی درباره‌ی بحران یادگیری در «آموزش جهانی»

چکیده: گزارش جهانی توسعه­‌ی سال ۲۰۱۸: «یادگیری در راستای تحقق وعده‌­های آموزش»که در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۷ منتشر شد بیان می‌دارد میلیون­‌ها دانش­ آموز جوان در کشورهای کم­ درآمد یا با درآمد متوسط، در آینده از فرصت­‌های شغلی کمتر و دستمزدهای پائین‌­تری برخوردار خواهند بود، زیرا مدارس ابتدایی و متوسطه­‌ی آن­ها، آموزش­ های لازم برای موفقیت در زندگی را ندارند.

«جیم یونگ کیم» رئیس بانک جهانی، اظهار می­‌دارد: «این بحران یادگیری، یک بحران اخلاقی و اقتصادی است». این گزارش استدلال می‌­کند که بدون یادگیری، آموزش در تحقق وعده‌­های خود برای از بین بردن فقر شدید و ایجاد فرصت‌های برابر و رفاه برای همه موفق نخواهد شد. حتی بعد از چندین سال تحصیل در مدرسه، میلیون­‌ها کودک هستند که نمی‌توانند خواندن، نوشتن یا انجام معادلات اولیه (ساده) ریاضی را انجام دهند. این بحران یادگیری، به جای محدود کردن این مشکلات، شکاف اجتماعی را گسترش می‌دهد.

طبق این گزارش، که به رهبری اقتصادادنان ارشد بانک جهانی، دون فیلمر و هالی راجرز، نوشته شده است، مشخص می­‌شود آنچه که باعث این سطح پائین یادگیری می‌­شود نه تنها­ مسائل اشتباه در آموزش و یادگیری، بلکه وجود فشارهای سیاسی عمیق است.

این گزارش، توصیه­‌هایی را برای انجام اقدامات بنیادی سیاسی برای کمک به کشورهای در حال توسعه برای حل بحران یادگیری در زمینه‌­ی ایجاد آموزش­‌های قوی­تر، بیان می‌­دارد، از جمله بسیج یک جنبش اجتماعی قوی برای تحریک تغییرات آموزشی.

 

گزارش جهانی توسعه­‌ی سال ۲۰۱۸ بیان می­‌دارد که اندازه‌­گیری این اقدامات نیاز به شواهد دارد. طبق این گزارش که در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۷ منتشر شد، میلیون­‌ها دانش‌­آموز جوان در کشورهای کم­ درآمد یا با درآمد متوسط، در آینده از فرصت‌­های شغلی کمتر و دستمزدهای پائین­‌تری برخوردار خواهند بود، زیرا مدارس ابتدایی و متوسطه‌­ی آن­ها، آموزش‌­های لازم برای موفقیت در زندگی را ندارند.

هشدار «بحران یادگیری» یک گزارش جدید از بانک جهانی است که اظهار می­‌دارد که عدم تحصیل در مدارس نه تنها باعث از دست رفتن فرصت‌­های شغلی برای آن­ها می‌­شود بلکه یک بی­‌عدالتی بزرگ برای کودکان و نوجوانان در سراسر جهان است.

گزارش جهانی توسعه‌­ی سال ۲۰۱۸: «یادگیری در راستای تحقق وعده­‌های آموزش»

این گزارش استدلال می­‌کند که بدون یادگیری، آموزش در تحقق وعده­‌های خود برای از بین بردن فقر شدید و ایجاد فرصت‌­های مشترک (برابر) و رفاه برای همه موفق نخواهد شد. حتی بعد از چندین سال تحصیل در مدرسه، میلیون­ها کودک هستند که نمی­‌توانند خواندن، نوشتن یا انجام معادلات اولیه (ساده) ریاضی را انجام دهند. این بحران یادگیری، به جای محدود کردن این مشکلات، شکاف اجتماعی را گسترش می­‌دهد. دانش‌­آموزان جوانی که از فقر، تضاد، تبعیض جنسیتی، یا ناتوانی رنج می‌­برند بدون یادگیری اساسی‌ترین مهارت‌های زندگی به سن جوانی می­‌رسند.

«جیم یونگ کیم» رئیس بانک جهانی، اظهار می‌­دارد: «این بحران یادگیری، یک بحران اخلاقی و اقتصادی است». هنگامی که این مسئله به خوبی تحقق یابد (این مشکل رفع شود) آموزش جوانان را به اشتغال، درآمد بهتر، سلامت خوب و زندگی بدون فقر می‌­­­رساند. برای جوامع، آموزش، نوآوری را گسترش می‌­دهد، مؤسسات را تقویت می­‌کند و انسجام اجتماعی را پرورش می‌­دهد. اما این مزایا به نوع یادگیری بستگی دارد. تعلیم بدون آموزش یک فرصت هدر رفته است. اما بی­‌عدالتی بزرگ­تر آن است که در این سیستم بچه­‌هایی بیشتر ضربه می­‌خورند که بیشتر از بقیه به آموزش برای موفقیت در زندگی نیاز دارند.

این گزارش، توصیه­‌هایی را برای انجام اقدامات بنیادی سیاسی برای کمک به کشورهای در حال توسعه برای حل این بحران یادگیری در زمینه­‌ی ایجاد آموزش­‌های قوی­تر، بیان می­‌دارد، از جمله بسیج یک جنبش اجتماعی قوی برای تحریک تغییرات آموزشی .

براساس این گزارش زمانی که از دانش‌­آموزان کلاس سوم در کنیا، تانزانیا و اوگاندار خواسته شده تا جمله‌­ی «نام سگ پاپی است» را به زبان انگلیسی و Kiswahili بخوانند، سه چهارم آن­ها نتواستند. در روستاهای هندوستان تقریباً سه چهارم دانش‌­آموزان کلاس سومی نمی‌توانستند یک تفریق دو رقمی «ماننده ۴۶ منهای ۱۷» را حل کنند. با وجودی که طی ۱۵ سال اخیر مهارت­‌های آموزشی در برزیل بهبود یافته است، اما با این­حال آن­ها برای ۷۵ سال آینده نمی­‌توانند نمره­ی متوسط ریاضی کشورهای ثروتمند را کسب کنند.

این آمار برای ۲۶۰ میلیون کودکی که به دلایل درگیری، تبعیض، معلولیت، و سایر موانع در مدارس ابتدایی یا دبیرستان ثبت نام نکرده­اند، حساب نمی‌­شود.

این در حالی است که همه­‌ی کشورهای در حال توسعه از چنین شکاف­‌هایی رنج نمی­‌برند. ارزیابی‌­های وسیع بین­‌المللی در مورد سوادآموزی و حسابداری نشان می‌­دهد که دانش ­آموزان سطح متوسط در کشورهای فقیر نسبت به ۹۵ درصد دانش‌­آموزان در کشورهای با درآمد بالا بدتر عمل می‌­کنند.

طبق این گزارش، که به رهبری اقتصادادنان ارشد بانک جهانی، دون‌ فیلمر و هالی راجرز، نوشته شده است، مشخص می‌­شود آنچه که باعث این سطح پائین یادگیری می­‌شود نه تنها­ مسائل اشتباه در آموزش و یادگیری، بلکه وجود فشارهای سیاسی عمیق است.

پیشرفت قابل توجه امکان­پذیر است

این گزارش یادآوری می­‌کند، زمانی که کشورها و رهبران آن­ها اولویت ملی را، یادگیری برای همه در نظر می‌­گیرند، استانداردهای آموزش عالی می­‌تواند به‌طور چشمگیری بهبود یابد. به عنوان مثال، یک کشور با نرخ بسیار پائین سواد (نرخ بالای بی­‌سوادی) در دهه­‌ی ۱۹۵۰، کره­‌ی جنوبی بود. که در سال ۱۹۹۵، با اولویت قرار دادن کیفیت آموزش، در جایی قرار دارد که در حال حاضر جوانان آن در بالاترین سطح در ارزیابی بین­‌المللی از یادگیری قرار دارند. نتایج آزمون OECD در ویتنام در سال ۲۰۱۲، برای دانش‌‌آموزان دبیرستان در ریاضیات، علوم و خواندن که به نام “PISA” معروف است، نشان داد که دانش‌­آموزان ۱۵ ساله آن­ها (ویتنام) در سطحی مشابه دانش­‌آموزان ۱۵ ساله‌­ی آلمانی عمل می­‌کنند. اگرچه ویتنام کشوری بسیار فقیرتر (از آلمان) است.

بین سال­‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵ در ارزیابی­‌های کلی آموزشی، نشان دادند به دلیل اقدامات سیاسی هماهنگ در برخی کشورها (مانند لیبریا، پاپوا گینه­‌ی نو و تونگا) مهارت خواندن در کلاس اول ابتدایی، به واسطه‌­ی تلاش‌­های متمرکز، به­‌طور قابل توجهی در یک زمان بسیار کوتاه بهبود یافته است.

تنها راه پیشرفت، تمایز حقیقت از واقعیت است. اگر اجازه دهیم، حقایق مربوط به آموزش را بیان دارند، حقیقت دردناکی را نشان می‌­دهد. پولر رومر، اقتصاددان بانک جهانی در این­‌باره گفت: برای بسیار از کودکان، آموزش به معنای یادگیری نیست. این گزارش با استفاده از (با توجه به) شواهد و توصیه‌­هایی که در تحقیقات گسترده در ۲۰ کشور، با دولت­‌ها، سازمان­‌های توسعه و تحقیقات، یا سازمان‌­های جامعه‌­ی مدنی و بخش خصوصی جمع‌­آوری شده است. ۳ توصیه­‌ی سیاسی را ارائه می‌­دهد:

اول، ارزیابی یادگیری: بنابر این اصل یادگیری می­‌تواند تبدیل به یک هدف قابل اندازه­‌گیری شود. فقط نیمی از کشورهای در حال توسعه دارای معیاری سنجش یادگیری در پایان دور‌ه­‌ی ابتدایی و متوسطه هستند. ارزیابی دانش‌­آموزان را راهنمایی کنند، مدیریت سیستم را بهبود بخشند و توجه جامعه را بر یادگیری متمرکز کنند. این اقدامات می‌­توانند انتخاب سیاست‌­های ملی را شکل دهند، پیشرفت را دنبال کنند.

دوم مدارس برای همه­‌ی کودکان باشد: سطح آموزش را با افزایش استقامت مغز از طریق تغذیه و تحریک بالا ببرند تا کودکان شروع به یادگیری کنند. از فناوری‌هایی استفاده شود که به معلمان کمک می‌­کند تا سطح مطلوبی را به دانش‌­آموزان تدریس کنند و فنون مدرسه را تقویت کنند.

سوم، همه­‌ی کسانی را که در یادگیری نقش دارند، بسیج کنید: استفاده از اطلاعات و معیارهایی برای بسیج شهروندان، افزایش پاسخگویی و ایجاد اراده‌­ی سیاسی برای اصلاحات آموزشی، تمامی ذینفعان، از جمله جامعه­‌ی تجاری (بازار) را در تمام مراحل اصلاحات آموزشی، از طراحی تا اجرا (پیاده­‌سازی) درگیر کنید.

کشورهای در حال توسعه، از آن سطحی که باید در زمینه ­ی یادگیری باشند، دور هستند. بودجه‌­ی کافی را برای یادگیری سرمایه­‌گذاری نمی­‌کنند و به سرمایه­‌گذاری بیشتری در این زمینه نیاز دارند. اما مسئله فقط پول نیست. Jame Savedra وزیر سابق آموزش و پرورش پرو، و در حال حاضر مدیر ارشد بانک جهانی در زمینه‌ی آموزش بیان می ­دارد: کشورها همچنین باید روی ظرفیت­ مردم و نهادهای متولی آموزش کودکان خود سرمایه­‌گذاری کنند.

اصلاحات در زمینه‌­ی آموزش، امری الزامی است و در این راه نیاز به استقامت و همبستگی سیاسی میان دولت، رسانه‌­ها، کارآفرینان، معلمان، والدین و دانش­‌آموزان است. همه‌­ی آن­ها باید برای این امر ارزش قائل شوند و خواستار یادگیری بهتر باشند.

منبع: بانک جهانی، گزارش جهانی توسعه‌­ی سال ۲۰۱۸: «یادگیری در راستای تحقق وعده‌های آموزش»

برگردان: فریبا حیدری، دانشجوی دکتری سیاست‌گزاری عمومی