پرواز کور سیاست‌گزاران به آینده مشاغل

0
24
پرواز کور سیاست‌گزاران به آینده مشاغل
پرواز کور سیاست‌گزاران به آینده مشاغل

چکیده خبر سیاستی: آیا یک ربات شغل من را دزدید؟ بسیاری از مردم از این سؤال را می‌پرسند، اما نویسندگان یک مطالعه جدید از آکادمی‌های ملی علوم، مهندسی و پزشکی می‌گویند سیاست‌گزاران اطلاعاتی ندارند که بتوانند هوشمندانه پاسخ دهند. تام میتهل، از اساتید دانشگاه کارنگی ملون، و اریک برین جلفسون، از اساتید مدیریت می‌گویند “سیاست‌گزاران در معرض آنچه که چهارمین انقلاب صنعتی به حساب می‌آید، کور هستند.” فناوری اطلاعات، هوش مصنوعی و روباتیک تقریبا تمام مشاغل را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما این که چگونه برای هر کدام رخ می‌دهد، مشخص نیست. بسیاری از مردم با تکنولوژی جابجا می‌شوند، در حالی که تقاضا برای مشاغل دیگر افزایش می‌یابد. صنایع جدید متولد و سایر شغل‌های غیرقابل تصور ایجاد خواهند شد.
میچل گفت: کمبود قابل توجهی از اطلاعات و داده‌های مربوط به وضعیت دقیق نیروی کار و اتوماسیون وجود دارد، با این حال سیاست‌گزاران پاسخ به پرسش‌های اساسی حتی از قبیل اینکه چه نوع فناوری‌هایی در حال حاضر بیشترین تأثیر را بر مشاغل دارند و کدام فناوری‌های جدید احتمالاً در چند سال آینده بیشترین تأثیر را خواهند داشت، را نمی‌دانند. برای شناخت تأثیرات مختلف فناوری بر نیروی کار و چگونگی اضافه شدن آنها، تحقیقات بیشتری لازم است. اعضای هیأت آکادمی‌های ملی علوم، مهندسی و پزشکی بر آماده سازی دانش‌آموزان برای نیروی کار دائما در حال تغییر توصیه می‌کنند و معتقدند مدارس باید بر ویژگی‌های منحصر به فرد انسانی که می‌تواند مردم را از ماشین آلات در محل کار متفاوت سازد و نیز زمینه‌هایی که انتظار می‌رود اقتصاد آینده را هدایت کنند، متمرکز شوند.

انواع جدیدی از اطلاعات برای ارزیابی تاثیر فناوری بر مشاغل لازم است.

آیا یک ربات شغل من را دزدید؟ بسیاری از مردم از این سؤال را می‌پرسند، اما نویسندگان یک مطالعه جدید از آکادمی‌های ملی علوم، مهندسی و پزشکی[۱] می‌گویند سیاست‌گزاران اطلاعاتی ندارند که بتوانند هوشمندانه پاسخ دهند.
تام میتهل، از اساتید دانشگاه کارنگی ملون، و اریک برین جلفسون، از اساتید مدیریت می‌گویند “سیاست‌گزاران در معرض آنچه که چهارمین انقلاب صنعتی به حساب می‌آید، کور هستند.”

میچل و برین جلفسون گفتند که سازمان‌های دولتی نیاز به جمع‌آوری انواع داده‌های کار برای ارزیابی دقیق و پیش‌بینی تأثیر فناوری‌های کامپیوتری و روباتیک بر محل کار هستند. عدم انجام چنین کاری در بهترین حالت می‌تواند منجر به از دست رفتن فرصت‌ها و در بدترین حالت، فاجعه‌آمیز باشد.

فناوری اطلاعات، هوش مصنوعی و روباتیک تقریبا تمام مشاغل را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما این که چگونه برای هر کدام رخ می‌دهد، مشخص نیست. بسیاری از مردم با تکنولوژی جابجا می‌شوند، در حالی که تقاضا برای مشاغل دیگر افزایش می‌یابد. صنایع جدید متولد و سایر شغل‌های غیرقابل تصور ایجاد خواهند شد.

گزارش آکادمی‌های ملی علوم، مهندسی و پزشکی می‌گوید این تأثیرات در آینده احتمالا بزرگتر از آنچه که اکنون دیده می‌شود، خواهد بود، اما سخت است که بگوییم قطعاً تکنولوژی نیروی کار را گسترش می‌دهد یا کاهش.

 میچل گفت: کمبود قابل توجهی از اطلاعات و داده‌های مربوط به وضعیت دقیق نیروی کار و اتوماسیون وجود دارد، با این حال سیاست‌گزاران پاسخ  به پرسش‌های اساسی حتی از قبیل اینکه چه نوع فناوری‌هایی در حال حاضر بیشترین تأثیر را بر مشاغل دارند و کدام فناوری‌های جدید احتمالاً در چند سال آینده بیشترین تأثیر را خواهند داشت، را نمی‌دانند.

میچل گفت: ” مطالعه آکادمی‌های ملی علوم، مهندسی و پزشکی ما، برخی از تاثیرات مثبت و منفی تکنولوژی بر نیروی کار را نشان می‌دهد. اینها شامل جایگزینی برخی از مشاغل با اتوماسیون، ایجاد فرصت برای انواع جدیدی از کارهای آزاد در شرکت هایی مانند ابار و لیفت و ایجاد دوره‌های آموزشی و بازآموزی برای همه از طریق اینترنت می‌باشد اما هیچ کس نمیتواند امروز نسبت به تأثیر نسبی این نیروهای مختلف در نیروی کار و یا نتایج دقیق آن، قضاوت کند.

برای شناخت تأثیرات مختلف فناوری بر نیروی کار و چگونگی اضافه شدن آنها، تحقیقات بیشتری لازم است. در بعضی از وظایف و مشاغل، اتوماسیون بهتر از انسان است، اما نه در همه‌جا و همه موارد به طور مثال، پردازش منظم اطلاعات و مشاغل دستی به آسانی انجام می‌شود، اما انسانها بیشتر خلاق و سازگار هستند و مهارت‌های بین فردی بهتری دارند. بعضی از مشاغل ممکن است به این ترتیب دوباره سازماندهی شوند و برخی از مهارت‌های امروزی که شناخته شده نیستند ممکن است به ارزش آنها افزوده شود.

اعضای هیأت آکادمی‌های ملی علوم، مهندسی و پزشکی بر آماده سازی دانش‌آموزان برای نیروی کار دائما در حال تغییر توصیه می‌کنند و معتقدند مدارس باید بر ویژگی‌های منحصر به فرد انسانی که می‌تواند مردم را از ماشین آلات در محل کار متفاوت سازد و نیز زمینه‌هایی که انتظار می‌رود اقتصاد آینده را هدایت کنند، متمرکز شوند.

اعضای این هیأت تأکید دارند که منابع داده‌ها، روش‌ها و زیرساخت‌های جدید برای حمایت از این تحقیق ضروری است. میچل و برین جلفسون به این نتیجه می‌رسند که دولت خواستار ایجاد یک استراتژی اطلاعاتی یکپارچه برای ترکیب اطلاعات عمومی و خصوصی شود.

میچل گفت: “دولت‌ها باید درس‌هایی را که صنعت در طی دهه گذشته آموخته است، در مورد چگونگی استفاده از انبوه داده‌های آنلاین در زمان واقعی برای طراحی محصولات جذاب‌تر و مدیریت بهتر سیاست‌ها، یاد بگیرند.”

به این ترتیب، میچل و بریون جلفسون معتقدند دولت‌ها باید از پارادایم فعلی “برنامه‌ریزی و سپس پیاده‌سازی” برای سیاست‌گزاری به پارادایم “منطق و پاسخ[۲]” که بر تأثیر سیاست‌های جدید نظارت دارد تغییر کند، تأثیرات آنها را اندازه‌گیری کند و برای بهینه سازی این سیاست‌ها بر اساس تاثیر مشاهده شده آنها سازگار شوند.

[۱] National Academies of Sciences, Engineering and Medicine (NASEM)

[۲] sense and respond paradigm

منبع: ساینس دیلی

برگردان: زهرا سعیدی، کارشناس ارشد سیاست‌گزاری عمومی

انتشار مطلب، با ذکر نام سایت سیاست‌گزاری عمومی ایران، بلامانع است.