چگونه شبیه سازی و مدلسازی ۳ بعدی مجازی می‌تواند به ایجاد شهرهای بهتر کمک کند

0
148
چگونه شبیه سازی و مدلسازی 3 بعدی مجازی می‌تواند به ایجاد شهرهای بهتر کمک کند
چگونه شبیه سازی و مدلسازی 3 بعدی مجازی می‌تواند به ایجاد شهرهای بهتر کمک کند

چکیده: فناوری‌های جدید، امکانات جدیدی را برای برنامه ریزی و طراحی شهرها فراهم می‌کنند. شبیه سازی و مدلسازی شهری ۳ بعدی می‌تواند حس واقعی نتایج تصمیمات برنامه ریزی را نشان دهد.

مدل ۳ بعدی شهر مجازی یک مدل دیجیتالی از مناطق شهری است. که سطوح زمین، مکانها، ساختمانها، پوشش گیاهی، زیرساخت و عناصر منظره و سایر اشیای مربوط به فضای شهری را نشان می‌دهد.

این تکنیک می‌تواند برای طراحی فضایی و تجسم توسعه در رابطه با محیط شهری موجود استفاده شود. همچنین می‌تواند برای مقایسه استراتژیهای مختلف طراحی شهری نیز استفاده شود. اینها می‌توانند در مقابل معیارهایی مانند استفاده از زمین، جمعیت و تراکم مسکن، ارتفاع ساختمان، نسبت مساحت کف، و هزینه های توسعه، ارزیابی شوند.

دولت محلی و بخش خصوصی از مدلهای شهر ۳ بعدی برای کمک به برنامه ریزی استفاده می‌کنند. شورای شهر بریزین از این مدل ۳ بعدی کامپیوتری برای برنامه ریزی استراتژیک، ارزیابی توسعه و مشارکت جامعه استفاده می‌کند. سنگاپور نسخه ۳ بعدی شهر دولتی سنگاپور مجازی را در جولای ۲۰۱۸ راه اندازی می‌کند. این خط مشی امکانات جدیدی را برای برنامه ریزان شهری مطرح می‌کند. دیترویت در امریکا و مونیخ در آلمان، مدلسازی واقعی ۳ بعدی را برای برنامه ریزی آینده خود مهم می‌دانند.

 

فناوری‌های جدید، امکانات جدیدی را برای برنامه ریزی و طراحی شهرها فراهم می‌کند. شبیه سازی و مدلسازی شهری ۳ بعدی می‌تواند حس واقعی نتایج تصمیمات برنامه ریزی را نشان دهد. با اینحال، ترکیب این فناوری‌ها در شیوه برنامه ریزی دارای چالش خود است.

امکانات مدلسازی ۳ بعدی

مدل ۳ بعدی شهر مجازی یک مدل دیجیتالی از مناطق شهری است. که سطوح زمین، مکانها، ساختمانها، پوشش گیاهی، زیرساختار و عناصر منظره و سایر اشیای مربوط به فضای شهری را نشان دهد.

این تکنیک می‌تواند برای طراحی فضایی و تجسم توسعه در رابطه با محیط شهری موجود استفاده شود. همچنین می‌تواند برای مقایسه استراتژی‌های مختلف طراحی شهری نیز استفاده شود. اینها می‌توانند در مقابل معیارهایی مانند استفاده از زمین، جمعیت و تراکم مسکن، ارتفاع ساختمان، نسبت مساحت کف، و هزینه‌های توسعه، ارزیابی شوند.

برنامه ریزان می‌توانند از مدلسازی ۳ بعدی برای تجزیه و تحلیل و برقراری ارتباط با تاثیر برنامه‌های جدید و فعلی توسعه استفاده کنند. برای مثال، آنها می‌توانند به قرار گیری در معرض نور، مشاهده راهروها، انطباق با مقررات منطقه بندی، گرانش ترافیک و پتانسیل خورشیدی ساختمان توجه نمایند.

مدلهای ۳ بعدی یک خط مشی جدیدی را برای مشارکت شهروندان در برنامه ریزی شهری مطرح می‌کنند. لازم است که نگرانی‌ها، نیازها و ارزشهای عمومی بخشی از تصمیم گیری دولت باشند.

چگونه شهرها از مدلهای ۳ بعدی استفاده می‌کنند؟

دولت محلی و بخش خصوصی از مدلهای شهر ۳ بعدی برای کمک به برنامه ریزی استفاده می کنند. بریزبن مجازی یک نمونه است. شورای شهر بریزین از این مدل ۳ بعدی کامپیوتری برای برنامه ریزی استراتژیک، ارزیابی توسعه و مشارکت جامعه استفاده می کند.

سنگاپور نسخه ۳ بعدی شهر دولتی سنگاپور مجازی را در جولای ۲۰۱۸ راه اندازی می‌کند. این خط مشی امکانات جدیدی را برای برنامه ریزان شهری مطرح می‌کند.

دیترویت در امریکا و مونیخ در آلمان، مدلسازی واقعی ۳ بعدی را برای برنامه ریزی آینده خود مهم می‌دانند.

شرکتهایی مانند سیستمهای دازالت (Dassault) با شهرهای مختلف به منظور استفاده از ابزارهای دیجیتالی برای توسعه شهرهای بسیار پاسخگو مشارکت می‌کنند. پروژه ۳DExperienceCity  به برنامه ریزان شهری اجازه می‌دهد تا ایده ها را بصورت دیجیتالی تست کرده و تاثیر شهرنشینی را بهتر درنظر بگیرند.

این تکنیکها باعث تعامل افراد شده، و رویکرد بسیار شخصی را برای برنامه ریزان توسعه می‌دهند.

یکپارچگی در آموزش برنامه ریزی

افزایش تقاضای صنعت برای برنامه ریزان ماهر به اهمیت معرفی روشهای جدید تدریس و آموزش متخصصان محیط سازی اشاره می‌کند.

دانشگاه کوئیزلند پروژه‌ای است که در آنجا محققان برنامه‌های آموزشی مداومی را در سطح کارشناسی برنامه شهری و برنامه ریزی شهر طراحی و پیاده سازی می‌کنند. با توسعه مدلهای مجازی ۳ بعدی، دانشجویان مهارتهای فضایی خود را توسعه می‌دهند.

دانشجویان استفاده از  نرم افزار استاندارد صنعت ESRI CityEngine را به منظور توسعه مدلهای شهر ۳ بعدی یاد می‌گیرند. آنها با این نرم افزار می‌توانند پیشرفتهای جدید و فعلی را تجسم، برنامه ریزی، ارزیابی و با آنها ارتباط برقرار کرده. اکثر دانشجویان در آزمایش ما در مورد این فرصت یادگیری جدید مشتاق بودند تا مهارتهای فضایی خود بخصوص در مرحله اولیه فرایند یادگیری را توسعه دهند.

با اینحال، آنها زمان محدودی برای یادگیری در  مورد استفاده از فناوری داشتند. و لذت یادگیری و توسعه مهارت نیز به علت نیازی فراتر از زمینه راحتی آنها برای تضمین مرحله خوبی در این دوره به چالش کشیده شد. با این وجود، دانشجویان کاملا از فناوریها آگاه بوده و اهمیت مهارتهای فضایی را برای توسعه حرفه ای خود درک کردند.

ظهور شبکه های حسگر، اینترنت اشیا و فناوریهای زمین شناسی برنامه درسی طراحی شهری را تغییر داده است. این ظرفیت‌ها برای اداره، تجسم، نمایش و هدایت دنیای مبتنی بر داده‌ها مهم هستند. همچنین دانشجویان را در محیط‌های یادگیری نوآور قرار داده و به آنها اجازه داده تا سناریوهای طراحی را تجسم نموده و عدم قطعیت را بهتر مدیریت کنند.

استفاده از نقشه برداری دیجیتالی تعاملی در آموزش عالی یک استراتژی آموزشی موثر برای آموزش و تمرین تفکر فضایی بحرانی، می‌باشد.

فناوری واقعیت تکمیلی روش جدیدی را برای تجسم چشم اندازهای شهری به دانشجویان مطرح می‌کند. که مهارتهای خواندن نقشه آنها را توسعه داده و آنها می‌توانند نمایش چشم اندازها را تفسیر کنند. همچنین توانایی آنها برای درک جنبه‌های فیزیکی و دیجیتالی مکانهای شهری را افزایش می‌دهد.

ظهور فناوریهای زمین شناسی، شبکه های حسگر و “اینترنت چیزها”، آموزش دوره برنامه ریزی شهری، طراحی و آموزش را تغییر می‌دهد. روشهای جدید مهارتهای تفکر فضایی را به دانشجویان نشان داده و آموزش برنامه ریزان فضایی را بهبود می‌دهد تا آنها برای دوره سازندگی بهتر بهتر تجهیز شوند.

همچنین سواد فضایی آنها برای طراحی محیط سازی را بهبود می‌دهد. می تواند به آنها کمک کرده تا برنامه ریزان بهتری شوند، در روش طراحی بهتر عمل می‌کنند و صلاحیت کلی و توانایی آنها را زمانی که وارد محل کار می شوند افزایش می‌دهد.

شبیه سازی و مدلسازی ۳ بعدی، امکانات جدیدی را در راه حلهای برنامه ریزی طراحی ارائه می‌دهد. ساکنین شهر به منظور توسعه استراتژیها باید در این فرایند قرار بگیرند تا به چالشهای پایداری مانند رشد جمعیت شهری بسیار پاسخگو باشند.

منبع: theconversation