کیفیت پائین خدمات بهداشتی درمانی، میزان بیماری و هزینه‌های بهداشتی در سطح جهان را افزایش می‌دهد

0
20
خدمات بهداشتی درمانی
خدمات بهداشتی درمانی

با توجه به گزارشات مشترک جدید توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO)، سازمان همکاری­ و توسعه اقتصادی (OECD) و گروه بانک جهانی: خدمات بهداشتی با کیفیت پائین، مانع پیشرفت برنامه بهبود سلامت در تمامی کشورها با سطوح درآمدی مختلف می­‌شود.

این وضعیت در کشورهایی با درآمد پائین و متوسط که در آن ۱۰ درصد از بیماران بستری شده در بیمارستان­ در طول مدت بستری­شان ممکن است در معرض عفونت­های بیمارستانی نیز قرار گیرند، بدتر از کشورهایی با درآمد بالا است که این میزان به هفت درصد می­رسد. این مسئله بدان علت است که به راحتی می­‌توان جلوی عفونت­های بیمارستانی را از طریق بهبود وضعیت بهداشتی، شیوه‌­های کنترل عفونت و استفاده مناسب از آنتی­ بیوتیک­ها گرفت. در عین­حال، در کشورهایی با درآمد بالا نیز از هر ده بیمار یک نفر در طول درمان پزشکی‌­اش در معرض چنین آسیب­هایی قرار می‌­گیرد.

این موارد تنها برخی از نکات برجسته در مورد کیفیت پائین خدمات بهداشتی درمانی در سطح جهانی بودند که ضرورتی جهانی برای پوشش خدمات بهداشتی را ارائه می­‌دهند. به علاوه این گزارش نشان می‌­دهد که ارائه خدمات مراقبت بهداشتی به بیماران، هزینه‌­های اضافی را به برای خانوده‌­ها و سیستم درمانی کشور به دنبال خواهد داشت.

تدروس آدهانوم گبریسوس (Tedros Adhanom Ghebreyesus)، دبیرکل سازمان بهداشتی جهانی نیز عنوان می‌­کند: «ما در سازمان بهداشت جهانی WHO متعهدیم که اطمینان حاصل کنیم مردم در همه جای دنیا می‌توانند خدمات بهداشتی را در هر جا و هر زمان که به آن نیاز داشته باشد، دریافت کنند. به همان اندازه نیز متعهدیم که اطمینان حاصل کنیم این خدمات با کیفیت خوب و مناسب ارائه می­‌شوند. و کاملاً صادقانه باید اذعان کرد که بدون وجود مراقبت­هایی باکیفیت، هیچ پوشش بهداشتی جهانی وجود ندارد».

 

با توجه به گزارشات مشترک جدید توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO)، سازمان همکاری­ و توسعه اقتصادی (OECD) و گروه بانک جهانی: خدمات بهداشتی با کیفیت پائین، مانع پیشرفت برنامه بهبود سلامت در تمامی کشورها با سطوح درآمدی مختلف می­‌شود.

امروزه، پدیده­‌هایی چون تشخیص نادرست بیماری­ها، تجویز دارویی اشتباه، درمان­های غیرضروری، امکانات و شیوه‌­های بالینی ناکافی یا ناایمن، و وجود ارائه­‌دهندگان آموزشی و مدرسینی که تخصص کافی ندارند، در همه­‌ی کشورها افزایش یافته است.

این وضعیت در کشورهایی با درآمد پائین و متوسط که در آن ۱۰ درصد از بیماران بستری شده در بیمارستان­ در طول مدت بستری­شان ممکن است در معرض عفونت­های بیمارستانی نیز قرار گیرند، بدتر از کشورهایی با درآمد بالا است که این میزان به هفت درصد می­رسد. این مسئله بدان علت است که به راحتی می­‌توان جلوی عفونت­های بیمارستانی را از طریق بهبود وضعیت بهداشتی، شیوه‌­های کنترل عفونت و استفاده مناسب از آنتی­ بیوتیک­ها گرفت. در عین­حال، در کشورهایی با درآمد بالا نیز از هر ده بیمار یک نفر در طول درمان پزشکی‌­اش در معرض چنین آسیب­هایی قرار می‌­گیرد.

این موارد تنها برخی از نکات برجسته در مورد کیفیت پائین خدمات بهداشتی درمانی در سطح جهانی بودند که ضرورتی جهانی برای پوشش خدمات بهداشتی را ارائه می­‌دهند. به علاوه این گزارش نشان می‌­دهد که ارائه خدمات مراقبت بهداشتی به بیماران، هزینه‌­های اضافی را به برای خانوده‌­ها و سیستم درمانی کشور به دنبال خواهد داشت.

پیشرفت­هایی در بهبود کیفیت نیز وجود دارد، به عنوان مثال پیشرفت در نرخ پایندگی (بازمانی) سرطان (یعنی زنده نگه داشتن بیماران سرطانی) و بیماری­های قلبی – عروقی. با این­حال تخمین زده می­‌شود هزینه­‌های گزاف اقتصادی و اجتماعی مراقبت‌­های بهداشتی با کیفیت پائین، از جمله ایجاد ناتوانی در بلند مدت، آسیب­های اجتماعی و فقدان بهره‌­وری، سالانه به تریلیون­ها دلار می‌­رسد.

جیم یونگ کیم، ریاست بانک جهانی، ابراز می­‌دارد: «بهداشت (خوب) پایه و اساس سرمایه انسانی هر کشوری است و هیچ کشوری نباید از خدمات بهداشتی – درمانی با کیفیت پائین یا ناایمن برخوردار باشد. ارائه مراقبت­های درمانی بهداشتی با خدمات پائین تأثیرات نامناسبی را بر روی اقشار فقیر جامعه می‌­گذارد که نه تنها به لحاظ اخلاقی مورد تقبیح است، بلکه از لحاظ اقتصادی نیز باعث ایجاد بی‌ثباتی اقتصادی هم برای خانوارها و کل کشور می­‌شود».

تدروس آدهانوم گبریسوس (Tedros Adhanom Ghebreyesus)، دبیرکل سازمان بهداشتی جهانی نیز عنوان می‌­کند: «ما در سازمان بهداشت جهانی WHO متعهدیم که اطمینان حاصل کنیم مردم در همه جای دنیا می‌توانند خدمات بهداشتی را در هر جا و هر زمان که به آن نیاز داشته باشد، دریافت کنند. به همان اندازه نیز متعهدیم که اطمینان حاصل کنیم این خدمات با کیفیت خوب و مناسب ارائه می­‌شوند. و کاملاً صادقانه باید اذعان کرد که بدون وجود مراقبت­هایی باکیفیت، هیچ پوشش بهداشتی جهانی وجود ندارد».

دبیرکل سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، آنخل گوریا می­‌گوید: «بدون خدمات بهداشتی کافی و مناسب، پوشش بهداشت جهانی، وعده­ای توخالی خواهد بود. مزایای اقتصادی و اجتماعی این مسئله روشن است و باید توجه بیشتری به سرمایه‌­گذاری در کیفیت و بهبود کیفیت داشته باشیم تا نسبت به خدمات بهداشتی اعتماد ایجاد کنیم و دسترسی همه افراد به این خدمات را ایجاد کنیم تا خدمات بهداشتی با کیفیت بالا در اختیار همه قرار گیرد».

سایر یافته­‌های کلیدی در این گزارش، تصویری واضح از مسائل کیفی و مراقبت­های بهداشتی در سرتاسر جهان را نشان می­‌دهد:

  • کارکنان بخش­های مراقبت­های بهداشتی و درمانی در هفت کشور آفریقایی با درآمدهای متوسط و کم تنها قادر به تشخیص یک سوم تا سه چهارم از موارد بیماری­ها بودند، و دستورالعمل­های بالینی برای شرایط مشترک (رایج)، در کمتر از ۴۵ درصد موارد دنبال می­‌شود.
  • تحقیقات در مورد هشت کشور با میزان مرگ و میر بالا در حوزه­‌ی کارائیب و آفریقا نشان داد که خدمات بهداشتی درمانی مؤثر برای مادران و نوزادان به مراتب کمتر از میزانی است که به­طور رایج پیشنهاد شده است، کافی است به میزان دسترسی به خدمات نگاه کنید. به عنوان مثال، تنها ۲۸ درصد از مراقبت­های پیش از زایمان، ۲۶ درصد از خدمات تنظیم خانواده و ۲۱ درصد از خدمات مراقبت از نوزادان بیمار در این کشورها به نحوی مؤثر اجرا می‌­شود.
  • در کشورهایی با درآمد بالا، حدود ۱۵ درصد از هزینه‌های درمانی مربوط به اشتباهات مراقبتی یا آلوده (عفونی) شدن بیماران در محیط­ بیمارستان­ها است.

این سه سازمان، گام­های ضروری را که دولت­ها، سازمان­های خدمات بهداشتی، و کارکنانشان، به همراه شهروندان و بیماران به منظور بهبود کیفیت خدمات مراقبتی درمانی باید بردارند، مشخص می­‌کنند. دولت­ها باید افزایش کیفیت خدمات مراقبت­های بهداشتی ملی را با اتخاذ سیاست­ها و استراتژی­های قوی رهبری کنند. نظام­های بهداشتی باید بر ارائه مراقبت صحیح و تجربه کاربری مثبت برای حصول اطمینان نسبت به این سیستم تمرکز کنند. شهروندان نیز باید توانمند و آگاه بوده تا به ­طور فعالی در تصمیم­ گیری­ پیرامون مراقبت­های بهداشتی و طراحی الگوهای جدید براساس نیاز جوامع محلی­شان مشارکت داشته باشند. کارکنان بخش مراقبت­های بهداشتی باید بیماران به عنوان شرکایشان (دوستان) دیده و خود را متعهد به ارائه و استفاده از داده­های روز برای افزایش اثربخشی و ایمنی مراقبت­های بهداشتی کنند.

منبع: بانک جهانی